როდესაც საქართველო წევრიანდებოდა ევროპის საბჭოში, მაშინდელმა პრემიერ-მინისტრმა ზ. ჟვანიამ ვალდებულება აიღო, 1944 წელს დეპორტირებული ე.წ. თურქი მესხების დაბრუნების შესახებ, თავიანთ ყოფილ საცხოვრებელ ადგილებში. 2012 წლის 9-15 იანვარს „ახისკას თურქების მსოფლიო საბჭოს“ ეგიდით, ანკარაში გაიმართა ფოტოგამოფენა თემაზე: „დეპორტაციის უხმო მოწმენი: ახისკას თურქები 1944“. ამ ღონისძიების გამართვა მიეძღვნა მრავალრიცხოვანი საზოგადოებების, ფონდების და კავშირების გააქტიურებას, რომლებიც მუშაობენ „ახისკას თურქების“ დაბრუნების თემაზე.

საქართველოს მმართველი წრეების პოლიტიკურ ლექსიკონში სიტყვათწყობა „პრორუსული ორიენტაცია“ გადაჭარბების გარეშე ნიშნავს „საქართველოს ინტერესების ღალატს“. მაგრამ სინამდვილეში რას წარმოადგენს ეს „პრორუსული ორიენტაცია“ და რამდენად საშიშია იგი საქართველოს ინტერესებისათვის? ამის გარკვევას ევრაზიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი გულბაათ რცხილაძე შეეცადა ჟურნალ „ისტორიული მემკვიდრეობასთან“ ინტერვიუში.

ევრაზიის ინსტიტუტმა არაერთხელ მისცა შეფასება ბ.ივანიშვილის ამა თუ იმ მოქმედებას პოლიტიკურ არენაზე და, ბუნებრივია, განაგრძობს ვითარებაზე დაკვირვებას. ენერგიული და არასტანდარტული დასაწყისის შემდეგ ივანიშილმა ერთგვარი „დამუხრუჭება“ და ინიციატივის ხელიდან გაშვება იწყო. მისი ცალკეული ნაბიჯების კრიტიკული ანალიზი ჩვენს საიტზე საკმარისადაა წარმოდგენილი. მაგრამ ევრაზიის ინსტიტუტი არ ეწევა კრიტიკას კრიტიკის მიზნით, არამედ შეძლებისდაგვარად ცდილობს რეკომენდაციების შემუშავებას.

სრულდება მიმდინარე 2011 წელი და შესაძლებელია მოკლედ მიმოვიხილოთ ამ წლის მნიშვნელოვანი მოვლენები ქართულ პოლიტიკაში.

მთავარი მოვლენა, რა თქმა უნდა, ბიზნესმენ ბიძინა ივანიშვილის მიერ პოლიტიკური მოღვაწეობის დაწყების გადაწყვეტილება იყო. მინიშნება ამის შესახებ ჯერ კიდევ 2011 წლის მაისში გაკეთდა, „სახალხო კრების“ აქციების მიმდინარეობის დროს, და საბოლოოდ ამა წლის 7 ოქტომბერს გამოცხადდა.

„აირაის“ დაკვეთით შესრულებულმა საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვამ, საქართველოში არსებული პოლიტიკური პარტიების რეიტინგების დადგენის გარდა, სხვა საკითხებსაც მიაქცია ყურადღება, კერძოდ საქართველოს ნატოში გაწევრიანებას.

რატომ ძლებს დღემდე რეჟიმი, რომელიც ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ ძალიან მალევე გახდა არაპოპულარული  – საქართველოში პოლიტიკური ბრძოლის საკვანძო მომენტების ანალიზი და სამომავლო პერსპექტივები.

დღეისათვის, როგორც ცნობილია, ქართულ პოლიტიკაში მიმდინარეობს ე.წ. მეორე პოლიტიკური ცენტრის ჩამოყალიბების პროცესი, რომელიც ბიძინა ივანიშვილის გარშემო იქმნება. სხვა პოლიტიკურ ჯგუფებს, მათ შორის ლეიბორისტებს, არ შესწევთ ძალა სახელისუფლებო მონსტრს და ივანიშვილის მილიარდებით ზურგგამაგრებულ ახალ ცენტრს სერიოზული კონკურენცია გაუწიონ.

ბ.ივანიშვილის პიროვნებისა და პოლიტიკური პერსპექტივების მიმართ ინტერესი საქართველოში არ ცხრება. ეს ინტერესი დროის განმავლობაში მხოლოდ გაიზრდება. რამდენიმე შეკითხვა, რომლებიც ქართულ საზოგადოებრიობას აღელვებს, გაზეთ „ახალი თაობის“ ჟურნალისტმა დაუსვა ევრაზიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელს გულბაათ რცხილაძეს.

ოცდამეერთე საუკუნეში, ისევე როგორც მეოცე საუკუნის მანძილზე, სავარაუდოდ გაგრძელდება ენერგეტიკული რესურსების გამო ომების წარმოება. “პირველი მერცხალი“ იყო აშშ–ერაყის 1990 წლის ომი. ამას მოყვა აშშ-ს შეჭრა ერაყში 2003-ში. იმავე კურსის გაგრძელება იყო ლიბიის დაბომბვები. ამ დროს სამხრეთ სუდანში – დარფურში 400,000-მდე ადამიანი დაიღუპა და 5 მილიონი დაზარალდა, მაგრამ გამომდინარე იქიდან, რომ იქ ნავთობი არ მოიპოვება, არავის არ გასჩენია სურვილი, ძალის გამოყენებით წესრიგი დაემყარებინა.

ამგვარი დასკვნის გამოტანა შეიძლება საქართველოს პოლიტიკისა და საზოგადოებრივი სექტორის წარმომადგენლების შეხვედრის შედეგების მიხედვით, რომელიც საქართველოს ხალხების მსოფლიო კონგრესისა (პრეზიდენტი – ალექსანდრე ებრალიძე) და პარტია თავისუფალი საქართველოს (თავმჯდომარე – კახა კუკავა) თანამშრომლობის საფუძველზე შედგა 2011 წლის 25 – 26 ოქტომბერს ბრიუსელში, სასტუმრო Royal Windsor-ში. ქართული მასმედია, როგორც ყოველთვის, იუწყება მხოლოდ მეორეხარისხოვანზე და მხედველობიდან უშვებს მთავარს – ამა თუ იმ ღონისძიების შინაარსობრივ ნაწილს, არ აკეთებს მომხდარის ანალიზს. ჩვენ ჩვენი მხრივ შევეცდებით, მოკლედ და ლაკონურად შევავსოთ ეს სიცარიელე, ყურადღების მხოლოდ მთავარზე გამახვილების გზით.