კომენტარი ბელარუსში ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებთან დაკავშირებით (რუსულ ენაზე).

შავ-თეთრ ფერებში მოვლენების აღქმა ზოგადად ყველა რევოლუციურ ხანას ახასიათებს. საქართველოში ეს ორი ფერიც პრივატიზებულია. ერთნი ყველაფერს ნათელ ტონებში აღიქვამენ, მეორენი კი მიიჩნევენ, რომ ქვეყანაშია ფერები მუქი.

ადამიანის უფლებათა დამცველი, საბჭოთა ეპოქის დისიდენტი უმწიკვლო რეპუტაციით – რომან ფინი, რომელმაც თავის ძირითად საცხოვრებელ ადგილად 1997 წლიდან საქართველო აირჩია და 2008 წლიდან  ქართულ პასპორტსაც ფლობს (რუსულთან და კანადურთან ერთად), მიმართავს ქართველ თანამოქალაქეებს.

ამ სტატიის სათაურიდან გამომდინარე, მავანმა შეიძლება იფიქროს, რომ ქართული მასმედიის რომელიღაც საშუალებას „ღმერთი გაუწყრა“ და სტრასბურგის სასამართლოში იჩივლა დაკარგული უფლებებისთვის, ასე დიდი წვალებითა და ვაი-ვაგლახით რომ მოიპოვა დამოუკიდებლობის აღდგენიდან ვარდების რევოლუციამდე.

ებრაელი ავტორი, შმუელ ერუშალმი თავის სტატიაში საუბრობს ისრაელის სადაზვერვო სამსახურის, მოსადის, ძირგამომთხრელ საქმიანობაზე ეგვიპტეში. მასალა იბეჭდება რუსულად.

ერეკლე მეორის საზოგადოება ბოდიშს უხდის მრავალ ასეულ ადამიანს, რომელიც ელოდება გაზეთ ,,ერეკლეს გზის“ ახალი ნომრის გამოცემას.

ებრაელი ავტორი შმუელ ერუშალმი, რომელიც თავად ისრაელის მოქალაქეა, მკვეთრად აკრიტიკებს ისრაელის მთავრობის ახალ ინიციატივას, ისრაელის მოქალაქეობის მიღების და ისრაელში მუშაობის მსურველთა მხრიდან ისრაელის სახელმწიფოსადმი ფიცში ამ სახელმწიფოს “ებრაული ხასიათის” აღიარების მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

ინტერვიუ ჟურნალისტური გამოძიების სააგენტო “დრო და სივრცის” ხელმძღვანელთან ბატონ თენგიზ ჩხიკვაძესთან, საქართველოს უახლოესი წარსულის შესახებ.

ჩემი ნება რომ იყოს, საქართველოში ევროპელი დამკვირვებლების კონტიგენტს წინასაომარ განგაშს გამოვუცხადებდი. მკითხავთ, რატომ? ძალიან მარტივია – მიშას რადიკალურად მშვიდობისმოყვარე განცხადებები ჩემში ცუდ მოგონებებს იწვევს.

თავდაპირველად დავესესხები კომუნისტური პარტიიდან რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატის ვიქტორ ილიუხინის ინტერვიუს, რომელიც მან მისცა აზერბაიჯანულ პორტალს.